ZBIGNIEW MAKOWSKI (1930) – BRAMA, 1971 r.

30 000,00 

olej/płótno, 55 x 38 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrocie na płótnie i krośnie: Zbigniew Makowski | Brama | 1971 |olej |płótno| dedykacja

Kategoria:

Opis

WYSTAWIANY:
– Zbigniew Makowski, Kunstverein für die Rheinlande und Westfalen Düsseldorf Grabbenplatz Kunsthalle,

Prezentowana praca oddaje charakterystyczną dla autora surrealistyczną atmosferę i odrealnienie przestrzeni, prawdopodobnie jest to wizja senna. Obraz staje się zagadką, której interpretacja pozostaje otwarta i wieloznaczna. Często głównym tematem prac Makowskiego jest przemijający czas, co można odnieść do umieszczonej w przedstawieniu klepsydrze. Elementy świata realnego zostają zderzone z fantastyczną atmosferą budującą przestrzeń obrazu.

W latach 1950-56 studiował malarstwo w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zajmuje się tworzeniem obrazów, rysunków i książek artystycznych, jest także poetą. Inspiracje czerpie z antycznych tekstów (zarówno łacińskich jak i greckich) oraz autorów nowożytnych (głównie włoskich). Jego erudycyjne zainteresowania obejmują również teksty ezoteryczne i kabalistyczne.
W pracach często łączy obraz ze słowem (cytując fragmenty utworów literackich w oryginalnych językach). W 1962 podczas pobytu w Paryżu zetknął się z André Bretonem oraz członkami ugrupowania Phases. Prace artysty były eksponowane na wielu wystawach krajowych (około stu) i zagranicznych (min. na 36 Biennale w Wenecji w 1972 rok). Laureat nagrody im. Jana Cybisa za rok 1992.