KAJETAN SOSNOWSKI (1913-1987) Z CYKLU: OBRAZY RÓWNOWARTOŚCIOWE, 1986

Pierwsza seria obrazów, w których artysta zastosował technikę szycia powstała w latach 70. Nazwał ją „Katalipomena” i odnosił się w niej do problemu czasu. Surowe kawałki płótna ciął po skosie i zszywał w taki sposób, aby łączyły się na szwie, pod kątem. Taka konstrukcja obrazu miała przywodzić na myśl zaorane pola – pola, które dostarczały len wykorzystywany następnie do tworzenia obrazów. Naturalny materiał, starzejąc się, miał przypominać odbiorcy o przemijającym czasie. „Katalipomena” była zapowiedzią i wstępem do kolejnej, czwartej i ostatniej już, odkrywczej koncepcji artystycznej Kajetana, opartej znów na fundamencie nauk ścisłych. Były to Układy Równowartościowe – przeważnie nadal obrazy szyte, jedno- i wielobarwne, a także drewniane reliefy, budowane na tej samej zasadzie. Kompozycje z tej serii składają się z trójkątów o różnych kształtach, ale o polu zawsze tej samej wielkości. Początkowo były to cztery lub pięć trójkątów; później jawiło się jeszcze jedno pole równowartościowe, ale rozbite na wiele drobnych części rozproszonych w różnych partiach kompozycji”. „Każda z jego wynalazczych faz twórczości otwierała nową drogę poszukiwań w sztuce. Każda przynosiła prace o filozoficznej głębi przesłania i magii wizualnego piękna”. (B. Kowalska, Kajetan Sosnowski 1913-1987, [w:] Sztuka.pl, 9/2007, s.15)